Raymond | Ernst en zijn gedachten – 1

Ernst loopt door de populieren laan en denkt aan het opkomend populisme. Dat was niet gebeurd wanneer hij door de kastanje laan was gegaan. Dan had hij waarschijnlijk gedacht welke kolen hij nog uit het vuur moest halen. Want kastanjes poft hij liever. Bij populisme denkt hij aan Wilders.

Wilders zegt dat zijn hele programma op een postzegel kan. Leuk voor Madurodam maar Ernst vind het voor een land met 17 miljoen mensen toch wat aan de magere kant. Aan debatten heeft Wilders een hekel wat natuurlijk ook niet meevalt wanneer je je bediend van enkel 140 tekens.

Tweet tweet tweet hier is Wilders. Je hoort me wel maar ziet me niet. Ernst deed dit spelletje al ver voor het twitter en Wilders tijdperk met zijn jongere zusje. Later toen hij begon te drinken en blowen maakte hij het nog mystieker met you see me once, you see me twice, that´s all you see of me. Maar dat terzijde.

Ernst loopt in alle ernst de populieren laan uit en is zich bewust van de illusie die Wilders heet. Dat je door een minderheid de schuld te geven denkt dat de meerderheid het beter krijgt is natuurlijk van de zotte. De meerderheid graaft zich in, in voor en tegenstanders en in plaats van saamhorigheid schep je verdeeldheid.

Nee, Ernst is er gelukkig van overtuigd dat iets wat kant nog wal raakt altijd in een plons zal eindigen. Bovendien bestaat Wilders bij gratie van de Islam. Want als alle moslims morgen christen worden valt er weinig meer te tweeten en kan de postzegel naar een museum in Madurodam.

Discriminatie is gebaseerd op het elkaar niet goed genoeg kennen of elkaar helemaal niet kennen en dat houdt hij prima in stand. Ernst wil niet langer nadenken over Wilders en loopt de eiken laan in. Eikel is het laatste wat er nog door zijn hoofd heen schiet. Hij heeft zich vergist in de laan. Hij moet de treurwilgen laan in gaan.

Ernst zit weer even in zijn sombere periode. Gedachten zijn ondenkbaar en plannen onuitvoerbaar. Waarbij de toekomst teveel in het verleden hangt waardoor het heden wordt blokkeert. Vermoeid sleept hij zich dan door de dag en moet zich overal toe zetten. De gedachte waarheen waarvoor komt regelmatig in hem op terwijl hij Mieke Telkamp nooit gekend heeft.

Ook zijn behaalde certificaten voor alcoholisme, drogensucht en dysthymie maken het niet altijd makkelijk. Daardoor was hij vroeger altijd op zoek naar een gevoel om zijn daadwerkelijke gevoel niet te hoeven voelen. Altijd op zoek was eigenlijk altijd op de vlucht. Dat doet Ernst niet meer.

Hij probeert nu in het heden te leren van het verleden om er in de toekomst zijn voordeel mee te doen. Dat begint met jezelf accepteren inclusief je sombere buien. Weten dat vluchten de buien niet doen verdwijnen en dat tevreden voor jou soms ook gelukkig kan betekenen. Ernst vind gelukkig altijd wat overdreven en streeft daarom liever naar tevreden.

Hoe hoog leg jij de lat vroeg iemand hem laatst enthousiast. Waarop Ernst in alle ernst antwoordde dat hij graag begint met het pakken van de ladder. Dat is typisch Ernst. Daar waar hij vroeger onder invloed al was begonnen met springen heeft hij nu een hekel aan overdrijven. Alles op zijn tijd want
alles is afhankelijk van die eerste stap. Af en toe denkt hij dat het met zijn leeftijd te maken heeft maar ook Ernst denkt weleens ernstig mis.
Dat te groot of moeilijk denken als nadeel afdwalen en chaos in je hoofd tot gevolg kan hebben beseft hij zich terdege. Terwijl klein of makkelijk denken je het plezier in de kleine dingen van het leven terug kan geven. Een leuk gesprek, een goed boek, een leuke film of een knappe vent en niet te vergeten een goed stuk muziek.

Dat doet zijn gedachten weer even afdwalen naar de gevallen ster met haar oude ziel en een timing als jazz > Amy Winehouse.

 

“Alcohol and pills

it’s a crying shame

You think they might’ve been happy

with the glory and the fame

 

But fame doesn’t take away the pain

it just pays the bills

They ended up on alcohol and pills”

 

Doodzonde denkt Ernst.

Dat hij het nu alweer 4 jaar zonder alcohol en drugs doet ervaart hij dan ook als een groot goed. Daarnaast prijst hij zich gelukkig dat hij niet kan zingen. Hij is inmiddels aangekomen bij zijn doel namelijk het verkiezingsbord aan de klaproos laan. Heel even denkt hij aan de klappen die de PVDA waarschijnlijk gaat krijgen maar laat die gedachte snel weer los. Hij is hier om zijn pamflet op te hangen. Het was nu wel mooi geweest wanneer hij Fred had geheten. Maar je kan per slot van rekening niet alles hebben.Ernst is hier om tussen alle beloften en waanzin mensen zoals hij een hart onder de riem te steken. Dit doet hij door zijn gedachten te delen.

 

Mozes had zijn 10 geboden.

Onze megalomane narcist Donald ‘Duckstad’ Trump heeft zijn decreten.

Geert ‘Madurodam’ Wilders heeft zijn 140 tekens.

En?

Ernst ‘In alle ernst’ Ernstig heeft in deel 2 zijn 10 gedachten!

(Ze zijn ongezouten grappig … dus lekker flauw)

 

De twee chromosomen:

X: What a life!

Y: Heb je vandaag de blues?

X: Nee ik ben de blues!
Y: ?

Reacties

praat mee met #ixta noa op Twitter of Instagram

  • IxtaNoaDe Ixta Noa nieuwsbrief voor week 25/26 staat online met weer interessante nieuwsitems. Klik op onderstaande link..
    https://t.co/3PrUF1TzsO
    21-06-2017

  • IxtaNoaDe Ixta Noa nieuwsbrief voor week 25/26 staat online. Een beetje later dan jullie van ons gewend zijn maar de… https://t.co/NljzUAG62K
    21-06-2017

  • IxtaNoaDe Ixta Noa nieuwsbrief voor week 24/25 staat online, met o.a. Ixta Noa voor Paal, Thema-ochtend ‘Werk’…en meer!

    https://t.co/rZ2EVj4iZ7
    14-06-2017