Ervaringsverhaal – Emoties, wat moest ik daarmee?!

Achteraf gezien zijn de problemen met het reguleren van mijn emoties al vroeg in mijn leven ontstaan. Een aantal nare ervaringen, weinig zelfvertrouwen en de aanleg om mezelf meer naar binnen te keren zorgden ervoor dat ik in de loop der tijd allerlei klachten kreeg.

Emoties, wat moest ik daarmee?! Ik vond het maar lastige dingen, ging liever zonder door het leven en zocht manieren om mezelf te verdoven. Ik was bang dat ze me zouden overweldigen, dat ik mijn gevoelens niet aankon. Ik was ervan overtuigd dat ze me alleen maar een rotgevoel bezorgden en dat niemand me zou mogen als ze zouden weten hoe ik me écht voelde, dus stopte ik al mijn verdriet, boosheid en somberheid ver weg voor mezelf en mijn omgeving. Dat deel van mij mocht er niet zijn, dus deed ik alsof het er niet was.

Ik kreeg steeds meer last van sociale angst, dwanghandelingen, depressieve gedachten, beschadigde mezelf en ontwikkelde een eetstoornis. In mijn middelbare schooltijd was ik het gezellige meisje dat altijd lachte en alles deed voor anderen, maar thuis was ik boos en chagrijnig en maakte ruzie met mijn ouders en broer. Ik ging me steeds eenzamer voelen en voelde me ongezien door de mensen om me heen, al vond ik ook dat mijn eigen schuld. Op een gegeven moment had ik geen idee meer wat ik nu eigenlijk voelde en liepen gevoelens van mezelf en anderen door elkaar heen.

Na een jarenlange strijd met mezelf en mijn gevoelens besloot ik dat het genoeg was; dit was niet de manier waarop ik wilde leven. Ik volgde meerdere intensieve behandelingen, waarin ik veel over mezelf heb geleerd. Ik leerde wat het doel was van gevoelens, wat mijn gevoelens me vertelden, hoe ik op een gezonde manier met mijn gevoelens om kon gaan en hoe het eigenlijk kwam dat ik het zo moeilijk vond om contact te maken met mijn gevoel.

Ik leerde dat ook ‘stomme’ of irreële gevoelens er mochten zijn, en dat ze minder groot in plaats van groter werden als ik er ruimte aan gaf. Met name het geven van openheid over wat er in me omging en het zoeken naar mijn eigen krachten heeft me geholpen bij mijn herstel. Beetje bij beetje leerde ik mezelf als een geheel persoon zien en de kanten die ik niet leuk vond aan mezelf meer accepteren.

Inmiddels kan ik zeggen dat het goed met me gaat. Ook ik worstel nog geregeld met dingen in mijn dagelijks leven, maar ik ben me veel bewuster van wat ik denk en voel. Ik woon samen met mijn vriend, studeer weer en neem tijd om dingen te doen die ik leuk vind. Daarnaast zet mijn eigen ervaringen nu in bij Ixta Noa om anderen te helpen.