Droog | Raymond

Ik stond afgelopen zaterdag 3 jaar droog. Dat had ik voor 5 jaar geleden niet durven dromen. Laat staan dat ik die droom ooit zou verwezenlijken. Ook toen wist ik al dat het leven kort is maar zonder drank leek het mij toch wel heel erg lang. Was het erg? Ja het was erg. Ik leefde drank en ik dacht in drank. Ik ging door het vuur voor drank zoals iemand door het vuur kan gaan voor zijn of haar kinderen, vrienden of partner. Buiten de deur loog en bagatelliseerde ik alles aan elkaar en thuis was ik volkomen eerlijk naar mijzelf? Hoe dacht ik in drank en hoe krom kan dat denken zijn?

Mijn eerste hulpvraag ging dan ook over de gevolgen van mijn drinken zoals depressie, slecht slapen, moe en bij vlagen geen zin meer hebben. Met die klachten kwam ik bij de huisarts. De oorzaak wilde ik niet kwijt want dan kon ik het immers helemaal wel schudden. De huisarts had haar diploma natuurlijk ook niet op de markt gekocht en vroeg tot overmaat van ramp hoeveel ik dronk. Ik antwoordde met 3 a 4 halve liters bier op een avond. Ik kwam tegen 18:00 weer thuis en keek in de koelkast. Er lagen nog 4 halve liters en dan begint het drankdenken. Die 4 zijn om 20:30 op en de supermarkt is om 20:00 dicht. Dat betekent dat ik vanavond en vannacht zonder drank zit. Dat is pas een serieus probleem! Dus als de bliksem naar de supermarkt om nog te redden wat er te redden valt.

Zoals ik al zei thuis volkomen eerlijk en bij de huisarts vertel je alleen het voorgerecht want het hoofd (drank) en na (wiet) gerecht zijn immers bijzaak? Dat is de reden dat je überhaupt nog functioneert? Het zou wel heel stom zijn omdat ter discussie te stellen? En dankzij de speed was ik nog in beweging dus dat was gewoon bittere need? Ik was een visser die buiten zo hier en daar zijn hengel in het water gooide en klaagde over de visstand. Maar die thuis zijn quotum altijd haalde en meestal overschreed.

Vooruit. Nog 1 drankdenker om het af te leren. Zo kwam het weleens voor dat ik in mijn dronkenschap heel slim en verantwoordelijk bezig dacht te zijn.  Wat structureel voorkwam was dat ik smoezen moest verzinnen omdat de waarheid te zot voor woorden was. Dan besloot ik om niet op mijn werk te verschijnen omdat als ik dat wel zou doen op staande voet ontslag zou krijgen. Een kater klinkt voor de telefoon net als griep met het voordeel dat men je niet kan zien. Keurig opgelost! Toestanden op het werk voorkomen en ook zou ik niet onnodig over de chiwawa van de buurvrouw zijn gestruikeld. Wat nou als de drank is in de man zit de wijsheid in de kan? Dat fabeltje verwees ik altijd naar het land van Bacchus. Genoeg drank op het welbekende stokje. Dit zijn achteraf de ‘leuke’ dingen, dus ja, het was nog veel erger. Die laatste jaren gun ik dan ook niemand.

De omslag voor mij als zware drinker kwam toen ik accepteerde dat ik alcoholist ben. Ik kan niet sociaal drinken en ook niet sociaal blowen of snuiven. Het begint leuk maar ik moet altijd ergens naar toe (gevoel/beleving) waar ik nooit kom en dat ik toch blijf proberen. In tegenstelling tot Wilders is het bij mij altijd meer, meer, meer. Mijn basis (drug of choice) is altijd alcohol wat vervolgens de drempel verlaagt naar bijv. wiet of speed. Alcohol opent de deuren naar andere middelen om het gevoel – beleving steeds heftiger te maken. Alleen speed of wiet deed ik zelden maar in combinatie met alcohol buitensporig. Daarom drink ik helemaal niet meer om ook die zaken buiten de deur te houden. Die zelfkennis heb ik nu gelukkig wat mijn drinken en gebruik betreft. Ik ken dan ook geen alcoholist die sociaal kan drinken. Dat is in mijn beleving dan ook een fabeltje waarbij die ene altijd terugkerende uitzondering de regel gewoon bevestigd.

Tot slot wil ik Ixta Noa bedanken voor het feit dat het bestaat. Niet alleen voor mijn stoornis maar ook voor al die andere ‘gestoorden’. Tevens wil ik alle cliënten en vrijwilligers in Enschede bedanken voor hun bewuste of onbewuste bijdrage aan mijn herstel. Bedankt voor het vertrouwen, het geduld en de mogelijkheid om van elkaar te leren ongeacht afkomst, geaardheid of problematiek. Het mes snijdt bij mij aan twee kanten. Ik vind het leuk om met mijn ervaring anderen te mogen helpen en ik word regelmatig herinnerd aan daar waar ik vandaan kom. Dat houdt mij scherp en doet mij besluiten om niet voor 3 jaar maar voor het leven te gaan.

Helemaal tot slot wil ik ook Denise en Nynke bedanken voor de steun, begrip en ruimte die zij mij geven en hebben gegeven. Bovendien is het praktijkhuis in Enschede een van de weinige schepen waar 2 kapiteins prima functioneren. Kortom:

KEEP UP THE GOOD WORK!!

De flessen zijn leeg
heb kleuren gemengd
met muziek
uit de hemel

door zwart wit
in schokkend effect
schaduw en licht gecreëerd

vormen gestolen
in magisch realisme
uit het diepst van mijn ziel

maar de flessen zijn leeg
zij hebben hun geest al gegeven
ik droom wel de rest van mijn leven

Groet van Raymond

 

Reacties