Starbucks Kim | Leven met een eetstoornis…

Rood versus Groen

Kies je voor jezelf of je eetstoornis? Keer op keer weer deze vraag. Opeens kwam deze vraag binnen, nadat al vele therapeuten mij met deze vraag hadden geconfronteerd. Deze week viel dit puzzelstukje wel. Een stukje die me weer dichterbij een overwinning brengt in de strijd tegen mijn eetstoornis.

Wakker worden en tijd voor ontbijt. Rood of groen? Wat doe ik op mijn boterham? Rood of groen. Aankleden en mijn lichaam willen verstoppen in een jasje en achter een sjaal. Rood of groen? Mijn gezicht in de spiegel bekijken en mezelf walgelijk en lelijk vinden. Rood of groen? Wat neem ik tussendoor te drinken en eten? Rood of groen? Lunchen. Rood of groen? Hoeveel boterhammen neem ik en hoeveel calorieën doe ik op mijn boterhammen? Rood of groen. Anderen (niet) zien eten. Rood of groen? Met de fiets of het openbaar vervoer? Rood of groen? Een gelukkig stel achter een kinderwagen. Rood of groen? Thee en water drinken of heb ik geen dorst? Rood of groen. Een beurt nemen op therapie. Rood of groen? Gedachten uitspreken en checken. Rood of groen? Boosheid. Rood of groen? Schaamte. Rood of groen? Verdriet. Rood of groen? De warme maaltijd. Rood of groen? Boodschappen doen en geconfronteerd worden met de calorieën op de verpakkingen. Rood of groen? Bij alle producten bedenken of het gezond, verantwoord en stimulerend is voor de stoelgang. Rood of groen? Tijdens het koken de twijfel en wens om het alsnog anders te doen. Rood of groen? Een toetje nemen. Rood of groen? Een vol gevoel en angst. Naar het toilet willen om weer leeg te zijn. Rood of groen? Rennen, vliegen, werken. Rood of groen? Facebook, televisie en appjes. Rood of groen? ‘s Avonds weer tijd voor fruit en ontbijtkoek. Rood of groen? Een wijntje op het terras. Rood of groen? Voor het slapen gaan nog even buik- en armspieroefeningen doen. Rood of groen? Op het randje van mijn bed met een mesje in mijn hand. Rood of groen? De volgende dag een dag zonder concrete en nuttige plannen. Rood of groen?

Slechts enkele gedachten waarbij ik me, sinds vorige week, keer op keer weer bewust van ben en een strijd voer om uiteindelijk toch voor groen te kiezen. Groen staat voor voelen. Stilstaan bij mijn emoties. Groen staat voor stappen maken in mijn behandeling, mijn leven. Groen staat voor regie in eigen handen nemen. Groen is kiezen voor hulp en steun. Groen is stilstaan bij de feiten. Groen daagt mijn hardnekkige gedachten over mezelf uit, zodat ik de kans creëer om ze te veranderen.

Rood is zoveel makkelijker en zo veel fijner op de korte termijn. Rood staat voor controle. Rood staat voor niet voelen, voor leegte. Rood staat echter ook voor ongezond leven, mijn lichaam verwaarlozen. Rood houdt in dat ik niet kan sporten voor mijn plezier. Rood staat voor toegeven aan onrealistische doelen en gedachten. Rood staat voor de regie uit handen geven, grenzen opzoeken en op een indirecte wijze communiceren. Rood staat ook voor afstoten, alleen en eenzaam zijn. Rood staat voor de bevestiging van mijn negatieve en hopeloze gedachten. Rood staat voor stilstand; het niet kunnen werken, relaties opbouwen en leven.

Rood is het gewenste antwoord op het moment. Groen is het noodzakelijke antwoord. De motivatie is er, maar de energie is er soms niet meer. De strijd is zwaar. Het geloof en vertrouwen soms ver te zoeken. Is groen inderdaad het teken om door te rijden en mijn weg te vervolgen? Waar leidt die weg toe? Ik trap het gaspedaal maar in en blijf bij elk stoplicht weer doorrijden door groen, soms met een korte stop. Een stop waarop ik even weer de hulp nodig heb van mijn omgeving; vrienden, familie, therapeuten en mijn eigen wijze en verstandige woorden in de blogs, brieven en verslagen. Een leven zonder eetstoornis? Groen!

 

Reacties