Annette vond haar zelfvertrouwen terug

Annette vertelt hoe zij omgaat met haar psychische kwetsbaarheden. Hoe doet ze dat op haar werk en in haar studie?

Het thema van de Week van de Psychiatrie is dit jaar ‘Betekenisvol meedoen’. Kunnen meedoen en iets betekenen is erg belangrijk voor Annette de Vries (28, Wajong). Zij vertelt hoe het is om te werken met een psychische aandoening: ‘Iets voor anderen betekenen maakt het leven zoveel fijner.’ ‘Het gevoel dat ik nuttig ben, heeft me weer zelfvertrouwen gegeven’

Annette werkt 32 uur per week als ervaringsdeskundige bij Ixta Noa. Daar begeleidt ze anderen met psychische problemen die daarover willen praten en advies nodig hebben. Het gaat nu erg goed met haar, maar dat is weleens anders geweest. Annette: ‘Ik heb door de jaren heen veel diagnoses gehad zoals ADD, een eetstoornis, depressies, angsten en complexe PTSS. Dit komt omdat er in mijn leven nogal veel is gebeurd. Ik ben opgegroeid in een onstabiele gezinssituatie. Op mijn 19e pleegde mijn zus zelfmoord, daarna ging het helemaal mis met me. Ik heb toen voor het eerst professionele hulp gezocht. De gesprekken en groepstherapie hielpen me. Toch vertelde ik daarnaast niemand over mijn problemen, ik schaamde me.’

Openheid
‘Ik weet nu dat die schaamte vaak voorkomt bij mensen met psychische problemen. Je denkt dat jij de enige bent met dit probleem. Maar pas als je jouw verhaal deelt, hoor je dat er ook anderen met zoiets rondlopen, en dat het beter kan worden. Je voelt je dan niet meer zo ‘raar’ en alleen. Vroeger durfde ik m’n vriendinnen niets te vertellen over mijn problemen. Nu ben ik heel open, ook op m’n werk en opleiding, én op mijn Instagramaccountlaat.me.zijn.

Begrip op mijn opleiding
‘Naast mijn werk ben ik bezig de hbo-opleiding Social Work af te ronden. Toen mijn zus overleed, ben ik een jaar gestopt met mijn studie. Vanaf toen was mijn studiebegeleider op de hoogte van mijn situatie. Ook m’n klasgenoten heb ik alles verteld. Pas nu ik open ben over m’n problemen, kunnen mensen rekening met me houden en begrip hebben. Als ik een slechte dag heb, hoef ik alleen kort te noemen: ‘Vandaag gaat het niet goed’. Het helpt natuurlijk wel dat we bij deze opleiding allemaal leren over psychische problematiek. ‘Op een plek zonder herkenning en begrip zou ik niet kunnen werken’.

Van vrijwilligerswerk naar baan
‘Ik kwam bij Ixta Noa terecht als deelnemer, werd vrijwilliger, stagiair en nu heb ik hier een betaalde baan. Alle deelnemers en collega’s hebben een psychische kwetsbaarheid en iedereen komt hier om hulp te krijgen of te bieden. Ik ben intern opgeleid om hulp te kunnen bieden. Want als je ervaring hebt met psychische kwetsbaarheden, betekent dat niet meteen dat je die goed inzet. En gaat het eens minder goed en moet ik een stapje terugdoen? Op mijn werk is dat normaal en wordt het geaccepteerd. Op een plek zonder herkenning en begrip zou ik niet kunnen werken.’

Lees hier verder het artikel…

 

 

Reacties