Een aantal soorten miscommunicaties op een rij:
Verschil van mening
Ik heb een weekje met griep thuisgezeten. Mijn gedachten dreven naar een vriendschap-einde uit mijn tienerjaren. Ik had 2 vriendinnen die toe waren aan uitgaan en alles wat daarbij hoorde. Tja en ik had dus autisme (wist ik veel) maar kon de logica daarvan niet begrijpen. Ik heb wel een aantal keer meegedaan. Maar dan ging ik beredeneren hoe onlogisch ik het vond en misschien heb ik mijn vriendinnen daarmee wel gekwetst. Over miscommunicaties gesproken. Want zij kwetsten mij en daar begreep ik ook niks van. Ik sta nu wel meer achter mijn keuzes. Dus onvermijdelijk dat onze vriendschap over was.
Autitalent
Door mijn neuro-diversiteit heb ik andere voorkeuren dan zij. Ik had wel wat meer achter mezelf willen staan. Want met dank aan mijn auti-talent heb ik waarnemingen die anders zijn dan de meeste neurotypische mensen. Dat kost meer energie dan ik kan uitleggen, maar het geeft ook een ander perspectief, van waaruit ik mijn keuzes maak. Die zijn niet zomaar braaf of angstig zonder reden. Dat is regelmatig niet uit te leggen. Ik moet vaak noodgedwongen de misvatting accepteren.
Niet kunnen verstaan
Van dichtbij maak ik dagelijks mee hoe ingewikkeld het is als iemand moeite heeft met praten. Hoeveel vooroordelen daar direct aan worden gekoppeld is vreselijk oneerlijk. Ik ben ook een tijd vrijwilliger bij het coa geweest. Ik hielp taallessen geven. In de pauzes was ik de enige Nederlandse. De omgekeerde wereld van de deelnemers aan de lessen denk ik. Ik vond het zo moeilijk om goed contact te maken omdat zij met elkaar snel in hun eigen taal spraken. Daar had niet iedere vrijwilliger last van. Sommigen haakten toch aan in het contact. Maar ik wist niet goed hoe ik dat moest doen. Elkaars woorden kunnen verstaan is dus enorm belangrijk, maar openstaan voor alternatieven is net zo belangrijk om contact te onderhouden. Lukt het gesproken woord niet? Probeer het in gebaren.
Soms even niet
Waar ik het meest tegenaan loop is dat ik meestal heel goed uit mijn woorden kom. Ik spreek goed Nederlands en kan me ook in het Engels goed redden. Dat is handig in het steeds meer Engelstalige Nederland. Maar omdat de FNS in vlagen aanwezig is, kom ik soms ineens niet uit mijn woorden. Mijn hoofd lijkt soms even pauze te nemen. Meestal door overprikkeling. En daardoor kan ik dus even niet iets fundamenteels verzinnen om goed te communiceren. En dat heb ik juist dan eigenlijk even nodig. Ik heb nog steeds geen idee wat ik kan doen om anderen dat duidelijk te maken. Dus ik kan niet echt de juiste hulp vragen. Op moment zelf lastig, maar in de communicatie erover ook. Want omdat het niet te zien is geeft het ook veel vooroordelen.
Beelddenker
Zag jij mij al eens in een deuk liggen zonder te weten waarom? Grote kans dat ik een uitspraak voor me zag met een stripachtige onlogica of grap. Ik ben een beelddenker. Dat is soms heel handig om bijvoorbeeld het totaalplaatje te zien. Stel dat ik een rij woorden moet onthouden, dan zou ik daar een plaatje van kunnen maken in mijn hoofd. Zo onthoud ik makkelijk de woorden bij dat plaatje. Schakelen van beeld naar spraak vind ik wel lastiger.
Soms bestaat er geen goed woord voor wat ik denk. Of ik moet nog bedenken of ik naar Engels of Nederlands ga vertalen zoals ik in hotels vaak nodig heb (Ik word al een echte wereldreiziger in Nederland). Vandaar ook, denk ik, dat het lastiger wordt bij overprikkeling. Ook hierbij zie ik mensen wel eens hun wenkbrauwen optrekken. Waar heeft zij last van? Eigenlijk denk ik daarvan:” Gek zijn is ook gewoon gezond.” Want deze vaardigheid geeft me een boel plezier. Kun jij niet meelachen? Dan is dat pech voor jou.
Welke miscommunicatie herken jij? Weet je er zelf ook een te noemen?
Hieronder een overzicht van de blogs van: Shake it Baby.